En Galicia a purificación das penas dos defuntos concebíase de acordo cos dous modelos elaborados polo cristianismo medieval: neste mundo e nun lugar especial chamado Purgatorio. Gregorio Magno, un dos pais do Purgatorio, sitúa o lugar de purificación neste mundo. Na súa obra Moralia in Job relata historias breves de ánimas que se purifican dos seus pecados entre os vivos. Nos séculos XII e XIII asígnaselle ó Purgatorio un lugar especial no Alén, un lugar intermedio entre o Ceo e o Inferno. De todas formas, os autores máis influintes -Santo Tomás, San Boaventura e Jacopo de Varazze, por exemplo- seguen admitindo, con Gregorio Magno, que algúns defuntos non abandonan a terra para purificárense.