Indo polo camiño do cemiterio chégase a onde está a Pena do Encanto, onde hai unha doncela encantada que chama a atención pola súa fermosura, "cun pelo tremendísimo". Tódo-los anos, o día de San Xoán, sae ó raia-lo sol e faise visible coa eperanza de que pase algún mozo disposto a desencantala. Naturalmente, a cousa non é doada, porque así como o mozo se vai achegando, a doncela perde fermosura ós ollos de quen a mira e acaba converténdose nun monstro repugnante e espantoso.