... apenas entraron no muiño e botaron a porta, o can deu en roñar e ouvear metendo o fuciño pol-o puxigo; saliron os dous mozos dispostos a todo, e viron xa no seu logar aos dous xigantes, grandismos, foron onde eles e miráronos ben pra os coñecer, mas o non puideron conquerir, pois ao pousal-os xigantes os seus ollos riba dos mozos, era tanto o que locían, que os rapaces perderon de vel-os cal se fitaran cara o sol; cando quixeron acordar, non se vían aqueles homes nos prados de arredor, nen coma a outra vez deixaron rasto algún atrás de si ao tripal-a herba. Os mozos quixeron comprender daquela, que aqueles homes desaparecían pol-o ar, porque enantes, víranos como estricaban, estricaban cara o ceo.