Esta é a unidade 3B, Audio-descrición fácil de entender
elemento 1, Procesos. Clase maxistral, Qué é a audio-introdución fácil?
Son Pablo Romero Fresco, da Universidade de Vigo, en España
e nesta clase maxistral explicarei en que consisten
as audio-introducións (definición, contido, función e estilo)
e como poden ser fáciles de entender.
As audio-introducións concibíronse como notas introdutorias
para darlles ás persoas cegas ou con visión reducida
información sobre as actuacións na ópera ou no teatro
ás que ían asistir.
No proxecto europeo ADLAB PRO, defínense así:
texto que achega información factual e visual
sobre un produto audiovisual, como unha película ou unha obra
que serve como contexto
para que aqueles con discapacidade visual
comprendan mellor e aprecien máis o texto orixe.
As audio-introducións poden combinarse con audio-descricións
ou ser independentes.
Poden estar dispoñibles con antelación
nun sitio web, por exemplo
ou poden facerse en directo, como é habitual nos teatros.
As audio-introducións gravadas poden conter unha única voz
ou incluír varias voces e outros fragmentos de son.
A miúdo inclúen información relevante para os usuarios
que, debido ás restricións espaciais e temporais
non poden incluírse nunha audio-descrición se a hai.
Nos eventos en directo adoitan incluír fragmentos musicais
ou entrevistas cos integrantes do elenco
e achegan información relevante sobre o programa
incluída a duración, o reparto, os créditos de produción
e as descricións do escenario, do vestiario e das personaxes.
Tamén poden conter a opinión do director
no tocante á natureza da produción
por exemplo, se é natural ou quizais está máis ben estilizada
se se baixa o pano para marcar os cambios de escena
ou se estas flúen sen interrupcións.
Estes trazos aplícanse ás audio-descricións para películas
que, segundo Fryer e Romero
deben captar a atención do oínte
espertarlle a curiosidade
e, sobre todo, permitirlle apreciar
as calidades cinematográficas do filme.
As audio-introducións teñen polo menos 5 funcións
segundo Remael e Reviers.
A primeira é a función informativa
pola que lle achegan información ó público
sobre a produción, obtida do sitio web ou do programa.
Louise Fryer produciu a seguinte audio-introdución
para o documental "Man on Wire".
Benvidos á audio-introdución do galardoado documental "Man on Wire"
dirixido por James Marsh en 2008.
Está baseado na novela "To Reach the Clouds"
do funambulista francés Philippe Petit
e mestura reminiscencias do equipo de Petit
con recreacións dos feitos que remataron en fazaña.
O 7 de agosto de 1974
colgaron un cable entre as torres do World Trade Center.
Suspendido sobre o cable, a uns 411 metros do chan
Philippe camiñou entre as torres sen arnés nin rede de seguridade
e entregouse á policía.
O número chamouse "O delito artístico do siglo".
As audio-introducións poden ser anticipadoras:
poden achegar información que non aparece na audio-descrición
e adiantar aspectos da produción
como a aparencia da película ou o escenario, a iluminación
as características físicas das personaxes...
Este é outro exemplo da audio-introdución de "Man on Wire":
As entrevistas actuais co equipo de Philippe están en cor
cunha presentación estilizada
e falantes iluminados
encadrados sobre fondos sobrios.
En cambio, as escenas ambientadas no pasado
interpretadas por actores parecidos ó equipo
amósase en branco e negro.
Estas introducións poden ter unha función explicativa
para aquilo que é difícil de entender
se non se ten acceso á imaxe.
Louise Fryer produciu a seguinte audio-introdución
para o filme "Slumdog Millionaire":
As analepses da infancia de Jamal están subtituladas ó inglés.
O pasado recente, o presente e o futuro están en inglés.
Estas explicacións a miúdo acadan una función expresiva
que salienta os efectos dun recurso.
O seguinte é outro exemplo da audio-introdución
de "Slumdog Millionaire":
O estilo segue a liña de filmes como "City of God"
e do cine hindú moderno.
Saliéntase así o ritmo confuso e frenético da vida na India
cheo de cores e contradicións.
Por último, segundo un estudo recente de Vocal Eyes
as audio-introducións tamén poden ser instrutivas
e explicar como chegar ó edificio de destino
como usar os auriculares para escoitar a audio-descrición...
Canto ó estilo e á linguaxe, as seguintes palabras
resumen o que se espera das audio-descricións:
a linguaxe debe ser clara e axeitada
e transmitir a información necesaria sobre o filme.
Teñen que ser atractivas para captar a atención do oínte
e espertarlle a curiosidade
e útiles para que a xente con discapacidade visual
aprecie as calidades cinematográficas do filme.
A linguaxe vistosa das audio-introducións
pode adaptarse a linguaxe fácil de entender
para que o contido sexa máis comprensible
para algúns usuarios.
Se revisamos o fragmento de "Man on Wire", de Louise Fryer
observaremos que o parágrafo se compón de 112 palabras e 4 frases.
Benvidos á audio-introdución do galardoado documental "Man on Wire"
dirixido por James Marsh en 2008.
Está baseado na novela "To Reach the Clouds"
do funambulista francés Philippe Petit
e mestura reminiscencias do equipo de Petit
con recreacións dos feitos que remataron en fazaña.
Dividir este texto en oracións curtas e sinxelas
debería ser o noso primeiro paso.
Comezaremos coa primeira oración
que pode dividirse en 8 unidades máis breves.
Benvidos.
Esta é unha audio-introdución.
Esta audio-introdución achega información sobre un documental.
Un documental é un vídeo que trata feitos reais
e serve para ensinar.
Este documental chámase "Man on Wire".
É un documental excelente.
Por esta razón, gañou un premio importante.
James Marsh dirixiu este documental en 2008.
O proceso de simplificación
da lugar a un maior número de palabras
debido á repetición de palabras
como "documental"
e á explicación de nocións que se supoñen coñecidas
na audio-descrición
como a noción de audio-descrición
a de documental, ou que implica gañar un premio.
Tamén haberá que revisar a terminoloxía.
Algúns termos como "dramatizar"
"intercalar", "ornamento"
ou "larapeteiro"
escollidos ó azar da introdución de "Man on Wire"
poden necesitar alternativas máis sinxelas
na tradución fácil de entender.
Evitarase tamén sobrecargar os oíntes con información.
Os adxectivos compostos como "benquerenza", "benfeitor"
ou "gris marengo" deberían eliminarse.
Hai máis información sobre linguaxe fácil e audio-descricións
dispoñible na mostra de vídeo producida por Elisa Perego.
O responsable desta lección é Pablo Romero-Fresco
da Universidade de Vigo.
O meu correo de contacto é promero@uvigo.es.