(GŁOS) To wideo ADLAB PRO.
ADLAB PRO to projekt z funduszy UE.
Wideo udostępniono na licencji Creative Commons.
(GERT) Jestem Gert Vercauteren z Uniwersytetu w Antwerpii.
W tym wideo ADLAB PRO
opowiem o najważniejszych zagadnieniach
przy tworzeniu audiodeskrypcji.
Seckja 8, „Główne zagadnienia AD”,
Moduł 1, „Wstęp”.
Ustalając, jakie są najważniejsze zagadnienia dotyczące tworzenia AD,
najlepiej zacząć od wczesnych dokumentów
o tym rodzaju tłumaczenia,
czyli krajowych wytycznych
i artykułów w publikacjach specjalistycznych.
Dokumenty te zgodnie twierdzą,
że istnieją cztery zasadnicze pytania.
Co należy deskrybować?
Kiedy należy to deskrybować?
Jak należy to deskrybować?
Jak dużo należy deskrybować?
Przyjrzyjmy się temu, co należy deskrybować.
Najlepiej „wszystko, co jest na ekranie”.
Ale oczywiście jest to niemożliwe.
Poza tym trzeba deskrybować jeszcze więcej.
To sprzeczne informacje? Niekoniecznie.
Pozwólcie, że wyjaśnię.
Przede wszystkim należy deskrybować to, co widać.
Postaci, ich działania oraz scenerię,
czyli czas i miejsce wydarzeń.
Opis składa się z tego, co kto robi, kiedy i gdzie.
Poza tym należy opisać niektóre dźwięki.
Ludzie słabowidzący i niewidomi mogą mieć trudności z rozróżnieniem
niektórych dźwięków, więc należy je opisać.
Do deskrypcji dźwięków zaliczamy też
tłumaczenie dialogów w obcych językach
poprzez audionapisy, dubbing lub szeptankę.
Są też napisy na ekranie, takie jak logo,
napisy początkowe i końcowe,
napisy na znakach w filmie itp.
Należy je „przeczytać" czyli deskrybować.
Drugie pytanie, „kiedy deskrybować?”,
dotyczy momentów, kiedy słychać deskrypcję.
Najlepiej wtedy, gdy zapada cisza,
ale jest to rzadkie.
Ogólne wytyczne mówią,
że nie należy deskrybować podczas dialogów,
które są głównym źródłem informacji dla osób z deficytem wzroku.
Nie należy deskrybować w trakcie efektów dźwiękowych,
szczególnie gdy dźwięk jest ważny dla historii.
Pytanie „Jak deskrybować?”
dotyczy języka i stylu deskrypcji.
Podstawowe zasady brzmią następująco:
deskrypcja powinna brzmieć naturalnie,
ponieważ jest czytana na głos.
Język nie może więc być zbyt skomplikowany.
Zdania powinny być proste.
To nie znaczy, że należy unikać
metafor i przydawek upiększających tekst.
Wręcz przeciwnie, deskryptor powinien używać żywego, zróżnicowanego,
jasnego i precyzyjnego języka.
Powinien też upewnić się, że deskrypcja pasuje
do stylu filmu lub programu
oraz że używa właściwych fraz dla danej widowni.
Kwestia „Jak dużo należy deskrybować?”
pozostaje otwarta.
Wytyczne mówią, że nie należy deskrybować za dużo,
ponieważ bywa to męczące,
więc należy unikać nadmiernej deskrypcji
tylko dlatego, że jest na nią miejsce.
Jeśli korzystacie z oprogramowania AD,
możecie ustawić wartość 17 znaków na sekundę
lub 180 słów na minutę.
Lecz to tylko zalecenie.
Należy używać własnego osądu
i dostosować deskrypcję
do danego programu lub sceny.
Powolne, panoramiczne ujęcie może wymagać mniej opisu
niż dynamiczna scena akcji.
To koniec tego wideo.
Jak zauważyliście, to tylko początek najważniejszych zagadnień AD.
Przed nami jeszcze wiele nauki.
Prezentacja powstała
przy wsparciu ADLAB PRO. Audiodeskrypcja:
Laboratorium Rozwoju Nowego Profilu Zawodowego,
z funduszy UE w ramach programu Erasmus+.
Akcja kluczowa 2 Partnerstwa strategiczne
Numer projektu: 2016-1-IT02-
KA203-024311.
Informacje i opinie zawarte w prezentacji
należą do autorów i nie muszą odzwierciedlać
oficjalnej opinii Unii Europejskiej.
Ani UE, ani jej instytucje i organy,
ani osoby działające w jej imieniu nie odpowiadają
za działania wynikające z uzyskanych tu informacji.
To było wideo ADLAB PRO.
Partnerami ADLAB PRO są: Uniwersytet w Trieście,
Universitat Autònoma de Barcelona, Uniwersytet w Antwerpii,
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza, RTV Slovenia, Utopian Voices,
Soundfocus oraz Royal National Institute of Blind People.
ADLAB PRO jest finansowane ze środków UE.
Wideo udostępniono na licencji Creative Commons.