Carpe diem

Horaci, Odes I, 11

Tu,
no esbrinis –és sacríleg de saber-ho– quin serà el darrer dia

que
a mi, que a tu, Leucònoe, els déus han concedit.


            [......................................................]


Tant
si Júpiter t’ha atorgat de viure més hiverns com si és l’últim

 [........]
tingues seny: filtra els teus vins i, ja que la vida és breu,

no tinguis esperances llargues. Mentre parlem,
haurà fugit

enfejós el temps: aprofita el dia d’avui i no
confiïs gens en el de demà.

Text llatí

Tu ne quaesieris (scire nefas) quem mihi, quem tibi


finem di dederint, Leuconoe, nec Babylonios


temptaris numeros. Vt melius quicquid erit pati!


Seu pluris hiemes seu tribuit Iuppiter ultimam,

quae nunc oppositis debilitat pumicibus
mare               5


Tyrrhenum, sapias, uina liques et spatio breui


spem longam reseces. Dum loquimur, fugerit inuida


aetas: carpe diem, quam minimum credula postero.

Campus d'excel·lència internacional U A B