Petroni, Satíricon LXII (Ed. Akal Trad. Carmen Codoñer)
62. 1. "Dio la casualidad de que mi amo había marchado a Capua para colocar unos restos de serie. 2. Yo, aprovechando la ocasión, convenzo a un invitado nuestro para que venga conmigo hasta el quinto mojón. Era un soldado valiente como el demonio. 3. Nos largamos sobre el canto del gallo; la luna daba una luz como de mediodía. 4. Llegamos a la altura de las tumbas; nuestro hombre empezó a hacer sus necesidades junto a las lápidas. Yo me siento canturreando y me dedico a contar las lápidas. 5. Después, cuando me fijo en mi compañero, está desnudo y ha colocado toda su ropa junto al camino. Me quedé sin resuello: estaba como muerto. 6. En tanto, él meó alrededor de su ropa y, de repente, se convirtió en lobo. No creáis que bromeo: ni por todo el oro del mundo mentiría. 7. Pero, volviendo al tema, cuando se convirtió en lobo empezó a aullar y se escapó al bosque. 8. Yo, en un principio, no sabía ni dónde estaba; después me acerqué a recoger su ropa y... se había convertido en piedra. Si alguien puede morir de miedo, ese fui yo. 9. A pesar de todo, desenvainé la espada y... zis, zas, zis, zas, corté las sombras hasta llegar a la finca de mi amiga. 10. Estaba hecho un cadáver, a punto de perder la respiración, el sudor me corría por la canal maestra, los ojos sin vida. A duras penas conseguí recuperarme. 11. Mi Melisa primeramente se extrañó de que anduviera por ahí tan tarde y me dijo: "Si hubieses venido antes, al menos nos hubieras echado una mano: un lobo entró en la finca y ha destrozado todas las reses, como un carnicero. Pero, aunque se ha escapado, no se ha ido de vacío: un esclavo nuestro le ha atravesado el cuello con una lanza". 12. Cuando escuché esto no pude ya pegar ojo y, con las primeras luces, me escapé a casa de mi amo Gayo con el rabo entre piernas. Y cuando llegué al lugar en donde la ropa se había convertido en piedra no encontré más que sangre. 13. Al entrar a casa mi soldado estaba tendido en la cama como un buey y el médico le estaba curando el cuello. Me di cuenta de que era un hombre-lobo y después ya no pude compartir el pan con él, aunque me hubiera matado. 14. Allá lo que opinen los demás: si miento que vuestros dioses protectores lancen sus iras sobre mí.".
Text llatí
[LXII] "Forte dominus Capuae exierat ad scruta scita
expedienda. Nactus ego occasionem persuadeo hospitem nostrum, ut mecum
ad quintum miliarium ueniat. Erat autem miles, fortis tanquam Orcus.
Apoculamus nos circa gallicinia; luna lucebat tanquam meridie. Venimus
inter monimenta: homo meus coepit ad stelas facere; sedeo ego
cantabundus et stelas numero. Deinde ut respexi ad comitem, ille exuit
se et omnia uestimenta secundum uiam posuit. Mihi anima in naso esse;
stabam tanquam mortuus. At ille circumminxit uestimenta sua, et subito
lupus factus est. Nolite me iocari putare; ut mentiar, nullius
patrimonium tanti facio. Sed, quod coeperam dicere, postquam lupus
factus est, ululare coepit et in siluas fugit. Ego primitus nesciebam
ubi essem; deinde accessi, ut uestimenta eius tollerem: illa autem
lapidea facta sunt. Qui mori timore nisi ego? Gladium tamen strinxi et
<in tota uia> umbras cecidi, donec ad uillam amicae meae
peruenirem. In laruam intraui, paene animam ebulliui, sudor mihi per
bifurcum uolabat, oculi mortui; uix unquam refectus sum. Melissa mea
mirari coepit, quod tam sero ambularem, et: 'Si ante, inquit, uenisses,
saltem nobis adiutasses; lupus enim uillam intrauit et omnia pecora
tanquam lanius sanguinem illis misit. Nec tamen derisit, etiamsi fugit;
senius enim noster lancea collum eius traiecit'. Haec ut audiui,
operire oculos amplius non potui, sed luce clara Gai nostri domum fugi
tanquam copo compilatus; et postquam ueni in illum locum, in quo
lapidea uestimenta erant facta, nihil inueni nisi sanguinem. Vt uero
domum ueni, iacebat miles meus in lecto tanquam bouis, et collum illius
medicus curabat. Intellexi illum uersipellem esse, nec postea cum illo
panem gustare potui, non si me occidisses. Viderint quid de hoc alii
exopinissent; ego si mentior, genios uestros iratos habeam."
